خیابانی:
خودم ازعادل تست گرفتم
-هیچگاه داربی پایتخت را گزارش نمی كنم
- سواد من كم نشده، دانش مردم زیاد شده
برای شما فرد مهم است. اگر یك گزارشگر درباره مسایل فنی اظهار نظر كند ، شما نمی پسندید و اگر گزارشگر دیگری همین حرف ها را به زبان بیاورد ، می پذیرید. اشكالی هم ندارد، گزارشگری هم امری سلیقه ای است
اشاره: جواد خیابانی گزارشگری است كه اگر بازی ایران –استرالیا را گزارش نمی كرد، احتمال داشت به سرنوشت بسیاری دیگر از گزارشگران روزمره دچار شود. او صدای گیرایی دارد در استادیو وصدایی نسبتا ضعیف تر در استادیوم.
در وصف او عده ای می گویند ، روزگاری از هواداران دو آتشه استقلال بوده كه خود این حرف را تكذیب می كند. او عاشق هیجان دادن به بازی است وخوب این كار را انجام می دهد خیابانی آدم عجیبی است. تحصیلات او به رشته ریخته گری مربوط می شود وشهرتش به فوتبال .
در ضمن او قسم خورد كه اختلافی با فردوسی پور ندارد. قسم خورد.گفت وگوی دوساعته او با محمد رضا نصیری جذابیت های زیادی دارد.
س: با انتقاد چه رابطه ای دارید؟
جواد خیابانی: خب، كار ما حتما ایراد دارد كه انتقاد می كنند.
س: آیا خیابانی افت كرده؟
جواد خیابانی: من فكر نمی كنم كه خیابانی افت كرده باشد. درست تر این است كه بگوییم سطح اطلاعات مردم بالا رفته و عامل بالارفتن سطح سواد مردم هم همین شبكه سوم یا روزنامه ها و خبرگزاری ها بوده.
س: یعنی مردم به رقیب گزارشگر تبدیل شده اند؟
جواد خیابانی: خب، من اگر مثلا 8 سال قبل می توانستم از مارك ویدوكا بگویم یا از الكس توبین كه چه می دانم ایشان اصلیت آرژانتینی داشت و مقدماتی در جام جهانی 90 به خودشان گل زد و خیلی ها گفتند ، چون آرژانتینی است به سود حریف گل زده و از این جور چیزها، اینها را دیگر الان همه می دانند.
س: شما هم می دانید و نیازی به انتقال اطلاعات به بیننده نمی بینید؟
جواد خیابانی: من احساس می كنم كه دیگر لزومی ندارد به خاطر اطلاعاتی كه من دارم و بقیه هم دارند فخر بفروشم یا اظهار فضل كنم. الان با آمدن اینترنت دیگر نیازی نیست كه درباره دیوید بكهام حرف بزنم. حالا شاید مثلا لولوا را كسی نشناسه و مجبور بشیم درباره او اطلاعات بدهیم. اما كلا چون سطح سواد مردم خیلی بالا رفته، من فكر می كنم كه نقش گزارشگر نسبت به گذشته خیلی كمرنگ تر شده و باید حرف زدن ها كمتر شود.
س: گزارشگر بجای این اطلاعات اضافی چه چیزی باید به مخاطب منتقل كند؟ باید چه كاری انجام بدهد؟
جواد خیابانی: همان كاری كه الان انجام می دهد. همین ارایه اطلاعات عمومی و معمولی و معرفی بازیكنان كفایت می كند.
س:شاید كارهایی كه الان انجام می شود مورد تایید همه نباشد. مثلا گزارشگری داریم كه از كاپلو ایراد می گیرد و می گوید به نظر من فلان سیستم برای هر تیمی سم است. آیا گزارشگر صلاحیت اظهار نظر در این موارد را دارد؟
جواد خیابانی: وقتی یك پسر بچه 17 ساله در روزنامه ها از همه ایراد می گیرد و انتقاد می كند ، صلاحیت دارد كه می گوید خیابانی بی سواد است ، یا بد است؟
س: خیابانی از نظر ذائقه و سلیقه مورد نقد قرار می گیرد. مخاطب دوست دارد گزارشگر او آرمانی باشد، عاری از هر گونه نقص.
جواد خیابانی: خب، گزارشگر هم همین حالت را دارد. او هم دوست دارد كه تیم كاپلو بی عیب و نقص باشد. اشتباه یعنی چه؟ مثلا در مورد تیم عربستان وقتی سامی جابر بد بازی می كند من می گویم ، باید تعویض شود. حالا اگر همه هم بیایند از خیابانی ایراد بگیرند، دقیقه 60 بازی آقای سانتراچ می آید و سامی جابر را تعویض می كند. پس من خوب تشخیص دادم كه این بازیكن خوب بازی نكرده.
س: خوب بازی كردن امری نسبی است. شاید مربی از یك بازیكن انتظاراتی داشته كه برآورده شده. حالا اگر انتظارات تماشاگر یا بیننده تلویزیونی برآورده نمی شود ، لزوما بازیكن مورد اشاره بد بازی نكرده است.
جواد خیابانی: پس چرا دقیقه 60 تعویض شده، حتما چیزی كه از او خواسته اند ، انجام نداده.
س: حالا شاید برای همین 60 دقیقه از او انتظار داشته و در این دقیقه تصمیم گرفته كه فرد دیگری را با انتظاراتی دیگر به جای او به میدان بفرستد.
جواد خیابانی: برای شما فرد مهم است. اگر یك گزارشگر درباره مسایل فنی اظهار نظر كند ، شما نمی پسندید و اگر گزارشگر دیگری همین حرف ها را به زبان بیاورد ، می پذیرید. اشكالی هم ندارد، گزارشگری هم امری سلیقه ای است.
س: بالاخره گزارشگر صلاحیت اظهار نظر در مسایل فنی را دارد یا خیر؟
جواد خیابانی: وقتی آقای علیفر جرات گفتن این حرف ها را دارد چرا نگوید؟ مگر شما ایراد نمی گیرید كه فلانی عكس با لباس ورزشی ندارد؟ حالا یك گزارشگر پیدا شده كه خودش مربی فوتبال است.
س: نمی خواهیم به دفاع یا انتقاد از یك گزارشگر دیگر بپردازیم. از خودت بگو، قبول داری كه خیابانی بعد از ملبورن اشباع شده و افت كرده باشد؟
جواد خیابانی: نه، قبول ندارم.
س:هنوز هم به همان اندازه سابق مطالعه داری؟
جواد خیابانی: من الان حاضرم با شما یا هر كسی دیگری درباره هر تیمی مناظره كنم. من كم نمی آورم. شما بگو دروازه بان فرایبورگ اهل كجاست؟
س: من اطلاعی ندارم.
جواد خیابانی: پس چرا می گویی خیابانی ضعیف است. وقتی تو از من ضعیف تری نمی توانی با من بحث كنی.
س:من از شما ضعیف تر، حتی اسم دروازه بان هامبورگ را به زور بلدم. اما وقتی می بینم درباره چیزی كه اطلاع دارم اطلاعات غلط از گزارشگر می شنوم ، توی ذوقم می خورد.
جواد خیابانی: گفتم كه هر كس از من قوی تر است باید اظهار نظر كند.
س: خودت كسی را كه قوی تر باشد سراغ داری؟
جواد خیابانی: مثلا عادل و مزدك.
ایپنا: چرا آنها از شما قویترند؟
جواد خیابانی: از اول هم قوی تر بودند از عادل و مزدك خودم امتحان گرفتم و قبولشان كردم. خیلی هم خوشحالم كه آنها با من همكارند.
س: شما روزی چند ساعت مطالعه دارید؟
جواد خیابانی:هر گزارشی كه داشته باشم ، می روم از اینترنت اطلاعات در می آورم. گزارش هم نداشته باشم ، همه سایت های معتبر را چك می كنم، مثل همین پارس فوتبال .
س: بنابراین از قبل هم بیشتر مطالعه داری. با این حال مطالعات شما زیاد مشخص نیست.
جواد خیابانی: شما بیایید پشت میكروفن قرار بگیرید، ببینید اصلا حرف زدن آسان است؟
س: ما نمی توانیم. اما ایده آل خودمان را داریم.
جواد خیابانی: این كه نمی شود، بگویید خودم نمی توانم ، اما فلانی باید بهترین باشد.
س: كار نشد ندارد. وقتی آدم یك هنر پیشه را می بیند و ایرادی می گیرد كه بینی او بزرگ است، هیچوقت در آینه نگاه نمی كند تا مقایسه ای بین خودش و هنرپیشه انجام داده باشد. مخاطب دوست ندارد ، كه گزارشگر ایراد داشته باشد.
جواد خیابانی: من به شخصه از كسی ایراد نگرفته ام. اعتقاد دارم كه هر كس هر كاری كه انجام می دهد ، در حد توانایی خودش است. برای خودش خوب است و فقط باید ایرادهایش را بر طرف كند.
س: شما ایرادها را چطور برطرف می كنید؟
جواد خیابانی: مجلات خارجی به هر زبانی كه باشد می خوانم.
س: به همه زبان ها تسلط داری؟
جواد خیابانی: فقط به استانبولی و انگلیسی، اما فوتبال یك زبان بین المللی است. نیازی به زبان تخصصی مثلا متالورژی(رشته تخصصی جواد در مقطع کارشناسی ارشد) نیست. وقتی من می خواهم تركیب تیم ها یا آمار آنها را ببینم نیازی به این ندارم كه زبانم كامل باشد. به بحث تحلیلی و مربیگری فوتبال كه كاری ندارم. فقط چیزهایی كه كار آدم را راه بیندازد.
س:نتیجه می گیریم كه اطلاعاتت بیشتر از قبل شده!
جواد خیابانی: صد در صد، من هفت سال قبل پل اسكولز را نمی شناختم ، چون اصلا وجود خارجی نداشته. پس علاوه بر اینكه من رابی اسلیتر را می شناختم، حالا لولوا را هم می شناسم. فقط كار من به این دلیل سخت شده كه اطلاعات مردم بالا رفته.
س: كلا چقدر برای فوتبال وقت می گذاری؟
جواد خیابانی: توانایی من هم حدی دارد. توانایی من این نیست كه همه وقتم را به فوتبال اختصاص بدهم. من نباید زندگی كنم؟ من چكم بر نمی گردد؟ بدهی ندارم؟ دخترم مریض نمی شود؟ شاید یك شب كه قرار بوده یك مسابقه را گزارش كنم ، همسرم مریض شده و من به بیمارستان رفتم و به همین دلیل نتوانستم مطالعه كنم. حالا جنایت كردم. شما میگویی سطح توقع مردم بالاست٬ ما خودمان زمانی كه ایران و عربستان در جام ملتهای آسیا 84 با هم بازی میكردند ، بازی را از رادیو مونتهكارلو با گزارشگر عرب میشنیدیم و تا چهار ساعت بعد فكر میكردیم كه ایران دو هیچ برده. چرا، چون گل اول را شاهرخ بیانی زد وگل دوم را شاهین بیانی به خودمان زد. سطح اطلاعاتی و اطلاع رسانی تا این حد پایین بود. آن موقع حتی تلویزیون خبر این مسابقه را نمیداد.
س: الان همه از بالا و پایین تمام مسابقات خبر دادند.
خیابانی- ما خودمان تلاش كردیم كه مسابقات اروپایی به صورت زنده پخش شود. حالا این خودش شده مشكل ما. سطح سواد مردم بالا می رود و وقتی كه خیابانی می آید ، گزارش كند همه میگویند چقدر بی سواداست.
س: البته فقط اطلاعات مطرح نیست. خب، صدای گرم هم هست كه قطعا شما از آن برخوردارید. اما گزارشهای شما طوری شده ، كه آدم فكر می كند مدام قرار است ، حماسه ملبورن تكرار شود.
خیابانی- ایرادی دارد اگر به مسابقه هیجان بدهم؟
س: اتفاقا اگر هیجان ندهی ایراد دارد. اما موقع گزارش حالتی به صدایت می دهی ، كه انگار تصنعی است.
خیابانی - الان صدای من ایراد دارد؟ این حالتی كه شما می گویی توی صدای من هست؟
س: الان نه؟
خیابانی- پس ایراد از میكروفن است كه صدا را به این حالت در می آورد.
س:البته این تغییر حالت در همه گزارش ها نیست.
خیابانی- شما بحثهایی را مطرح می كنی كه در صلاحیت كارشناس صداست. كارشناس صدا، تصویر، فنی یا بقیه باید اینجا نشسته باشند و نظر بدهند. شما یك نفری نمی توانی در تمام این موارد اظهار نظر كنی.
س:فقط از دید مخاطب بررسی می كنیم.
خیابانی - من به نظر شما احترام می گذارم ، اما شما یك نفری نمی توانی در مورد همه اینها نظر بدهی. صدای من همان صداست.
س: وقتی تغییر صدا می دهی، انگار فیلم دوبله می كنی.
خیابانی- شما یك میكروفن بیاورید تا ببینی این تغییر صدا به خاطر میكروفن است و نه چیز دیگر.
س: وقتی كه هیجان می دهی چطور؟
خیابانی- هیجان؟ خب، نگاه كن همین الان گفتم \"هیجان\"، اگر میكروفن بود ، معلوم می شد كه هیچ تغییر لحن و صدایی در كار نیست.
س:انگار داری هوا بیرون می دهی. مثل یك نوار كاست كه هوا داشته باشد.
خیابانی- مگر بد است كه من به گزارشم هیجان بدهم؟ اگر بد است، من كج وكوله حرف بزنم تا نظرشما تامین شود. بد است كه آدم بخواهد مثلا ادای یك صدای قشنگ را در بیاورد؟
س: بله، بد است.
خیابانی - من خودم روی صدا خیلی حساسیت دارم. به عادل فردوسی پور هم همان روز اول گفتم كه \" تو باید بروی و صدایت را درست كنی. این صدا صدای خوبی نیست.\" حتی كارشناس صدا هم به او معرفی كردم. گفتم نباید كلماتش را این قدر كش بدهد.همیشه به عادل می گفتم باید خودت برای خودت فردوسی پور بشوی ، نه اینكه سعی كنی شبیه خیابانی باشی.
س: شما با هم رقابت هم دارید؟
خیابانی - نمی دانم چرا همه فكر می كنند من و عادل با هم بدیم. شاید شما خبرنگارها كه زیرآب همدیگر را می زنید ، فكر می كنید همه باید با هم بد باشند. باور كنید وقتی بقیه گزارش می كنند ، انگار من گزارش كرده ام. ما اصلا با هم رقابتی نداریم.
س:راستی، بالاخره خیابانی افت كرده یا نه؟
خیابانی- ببینید، شما وقتی مطلب می نویسی، اول فكر می كنی بعد می نویسی. بعدش هم می دهی سردبیر نظر می دهد، حروفچین می خواند، مصحح می خواند و دست آخر، مدیرمسوول هم تایید میكند. حتی نوشته ات را خط هم می زنی.
بیچاره خیابانی و فردوسی پوركه در گزارش زنده در همان لحظه باید جمله را ادا كنند ، بدون اینكه قادر به حك و اصلاح باشند ، یا اینكه یك كلمه را خط بزنند. آنها كه معصوم نیستند. ممكن است اشتباه هم بكنند. ما خودمان اشتباهات و غلط های خودمان را می دانیم.
س: كسی قصد مچگیری ندارد
خیابانی- اتفاقا شما دارید مچگیری می كنید. بنده خدا علیفردر تمام نود دقیقه بازی اگر یك حرف اشتباه بزند، همان را بهانه می كنید.
س: وقتی یك اشتباه به ترجیع بند گزارش تبدیل می شود ، ایراد دارد.
خیابانی - من قبول نمیكنم. شما با گزارشگرهای بقیه كشورها آشنایی ندارید و نمیدانید كه الگو چیست. شما از هیجان دادن من هم ایراد می گیرید.
ببینید چطور به بازیهای ملی هیجان می دهند.
س: اتفاقا با گزارش های سرد وكسل مشكل داریم. حالا شاید هیجان در مسابقات ملی- حالا تصنعی یا طبیعی- به مخاطب منتقل شود. اما در بازیهای باشگاهی می بینیم كه عمدا از القای هیجان پرهیز می شود. مثلا موقع رد و بدل شدن گل، گزاشگر میگوید: \"و... توی دروازه\"، همین!
خیابانی- خب، معلوم است كه در این زمینه معذوریت داریم. اگر من برای گل تیم مقابل فلان تیم شور بدهم، اولین كسی كه اعتراض می كند ، خود این باشگاه است و بعد هواداران و بقیه... حتی به شمای خبرنگار هم برمی خورد. مشكل اینجاست كه همه فكر میكنند همان چیزی كه اعتقاد دارند درست است و اجازه فكركردن به بقیه را نمی دهند.
س: چه كسی این اجازه را نمی دهد.
خیابانی- خود شما! شمای نوعی قلم را برمی دارید و با بی رحمی می نویسید. من اشتباه كردم؟ قبول. خب، اقلا زنگ بزن و بپرس چرا اشتباه كردم. من هم دلیلش را می گویم، اگر قانع نشدی برو در روزنامه ات بنویس.
س: مثل اینكه با انتقاد میانه ای نداری!
خیابانی- نه، اصلا برای من مهم نیست. یك بار هم گفتم و تیتر زدند كه : \" آنقدر بنویسید تا چشمتان در بیاید.\" من می دانم دلیل انتقادات چیست و برای همین هم اهمیتی به آنها نمی دهم.
س: دلیلش چیست؟
خیابانی- یكی از دلایلش غرض ورزی است. من را نمیشناسند و فكر می كنند طرف، غول بی شاخ و دم است. حالا باید شاخش شكسته شود. گفتم كه من هم دخترم مریض می شود، كوپنم باطل می شود و.... یكبار یك خبرنگار پیش من آمد و گفت سلام. من گفتم كه خوشبختم. گفت من همانی هستم كه از تو بد می نویسم. من هم جواب دادم بدبختم. گفتم بیا این 50 هزار تومان را بگیر ودیگر بدننویس(یعنی دردت چیست؟). طرف ناراحت شد ، گفتم پس برو آنقدر بنویس تاچشمهایت در بیاید.
س:یكبارگفتی ، عربستان روستایی بازی می كند كه به خیلی ها برخورد.
خیابانی- وقتی می گوییم پیتر اشمایكل یك اشتباه بچهگانه كرد چرا به كسی برنمی خورد؟ مثلا به بچهها؟ حالا اینكه من گفتم عربستان روستایی بازی كرد ، شاید به خاطر كمبود واژگان درآن لحظه بود. منظورم این بود كه عربستان واقعا داشت بدبازی می كرد. حالا یك كلمه\"روستایی\" گفتم ، یعنی اینكه تمام لیوان خالی؟ خب، به همان یك كلمه گیر بدهید.چرا همه گزارش را می برید زیر سوال؟
س: بعضی وقت ها بعضی گزارشگرها جوگیر نمی شوند؟
خیابانی: بعضی ها طور دیگری جو گیر می شوند، من هم وقتی پرچم ایران را می بینم ، هیجان زده می شوم. ایرادی دارد كه احساس غرور می كنم؟
س: برای فوتسال هم خرج كردن این همه احساس ضرورتی داشت؟
خیابانی: مگر بد است كه یك نفر از موفقیت تیم كشورش خوشحال شود؟
س:تا این حد كه مردم را دعوت به بالا پریدن در آپارتمان بكنید؟
خیابانی: به نظر من خوب است. چرا مردم نباید با فوتبال تفریح كنند؟
س:پس چرا با بازیهای باشگاهی، تفریح و هیجان مردم نایده گرفته می شود؟
خیابانی: به خاطر این كه در بازیهای باشگاهی محدویت وجود دارد. من خودم دیگر بازیهای پیروزی و استقلال را گزارش نمی كنم ، یا اگر گزارش كنم آن قدر سرد حرف می زنم كه به هیچ فردی برنخورد.
س:چرا تخصصی برخورد نمی كنید. یعنی اینكه یك گزارشگر فقط برای بازیهای استقلال بگذارید و یكی را برای بازیهای پیروزی تا هیجان بازی از بین نرود.
خیابانی:خیلی سخت است. الان ما برای بازیهای ملی احساسی حرف می زنیم ، ایراد می گیرند.
س:گزارشگران شهرستانی برای تیمهای شهرشان هیجان به خرج می دهند و اتفاقی هم نمی افتد. چه عیبی دارد كه همه بدانند فلان گزارش مثلا پرسپولیسی است؟
خیابانی:در تركیه چنین چیزی هست. گزارشگر رسما اعلام می كند ، اسم من این است و طرفدار فنرباغچه هستم.
س:اگر اینجا اعلام كنند كه طرفداری از تیم های باشگاهی آزاد است، شما قبول می كنید كه گزارش یكی از تیمها را بپذیرید؟
خیابانی:نه برخورد هواداران تیم مقابل را نمی شود تحمل كرد. اجازه بدهید همین روال ادامه داشته باشد.
س:اینكه بیننده سر مسابقه خوابش ببرد؟
خیابانی: شما نمی توانید گزارشگران ایرانی را انكار كنید ایرانی ها از همه بهترند. من عادل فردوسی پور را مثال می زنم كه نفر اول است. عادل خودش عاشق یك گزارشگر انگلیسی است. اما شما بروید از گزارشگر انگلیسی درباره دل پیرو سوال كنید، به خدا قسم اگر اطلاعات زیادی داشته باشد. گزارشگر تلوزیونی در جام جهانی اطلاعات تیمش را از من می پرسید ، كه مثلا استویكوویچ چند سال در تیم \'\'ناگویاگرامپوش ایت\'\' ژاپن بازی كرده است. در بحث اطلاعاتی ما سریم.
س:برگردیم به بحث گزارشگری شما. تلفظ ها را از كجا به دست می آورید و چرا بین گزارشگران در این زمینه اختلاف وجود دارد؟
خیابانی:خب بعضی ها از تلفظ انگلیسی استفاده می كنند و بعضی ها از تلفظ بومی.
س:اما این طور به نظر می رسد كه سعی بر ایرانیزه كردن اسامی است.
خیابانی:به نظر من این طوری بهتر است. تلفظ \'\'خرافسخاب\'\' برای ایرانی ها دشوار است ومن اگر\'\' گرافشاپ\'\' را این گونه تلفظ می كنم، همه به من می خندند یا كلمه آژاكس كه تلفظ صحیح آن آیاكس است.
س:چرا تلفظ ها هماهنگ نمی شود؟
خیابانی:این كار انجام شده.
س:پس چرا آنری را هانری تلفظ می كنید؟
خیابانی: اصلش آنقی است كه در زبان نمی چرخد. پس آنری هم غلط است.
س: دو راه وجود دارد، یا همه اسامی را با تلفظ انگلیسی ادا كنیم یا با همان تلفظی كه بازیكن را در محل زندگی اش صدا می كنند. شاید هم همین ایرانی كردن بهترین راه باشد.
خیابانی:نظر من همین است چون من گزارشگر ایرانی هستم. مثلا من نمی توانم نام فلان بازیكن تیم ملی تركیه را مثل خودش تلفظ كنم. به طور مثال مایكل در زبان آلمانی میشاییل، اسكاندیناوی میكاییل و در اسپانیایی میكل تلفظ می شود.
س:گلزنی كردن درست است؟
خیابانی:مگر خود زنی كردن درست است؟ اینها غلط های مصطلح هستند
س:خیابانی افت كرده؟!
خیابانی: \"خنده\"...
,
نوشته شده در سه شنبه 31 خرداد 1384 و ساعت 10:06 ق.ظ توسط : مجتبی
نظر ها (7) || [لینك مطلب] ||[ بازگشت به
بالا ] || [ادامه ی مطلب ...]